Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi (BŞEÜ), bilimsel araştırma projelerinden elde edilen tarımsal ürünleri öğrencilerin uygulamalı eğitimine entegre ederek sürdürülebilir bir değer zinciri oluşturuyor. TÜBİTAK destekli domates projesinde panolanan ve denemelerde kullanılan taze domatesler, Aşçılık Programı öğrencilerinin mutfak uygulamalarında hammadde olarak değerlendiriliyor.
BŞEÜ Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkezi arazisinde yürütülen çalışmalar, yalnızca bilimsel araştırmalara değil, üniversite içi disiplinler arası iş birliğine de örnek teşkil ediyor. Doç. Dr. Ahmet Tansel Serim’in yürütücülüğünü üstlendiği “Domates Alanlarında Yabancı Ot Mücadelesinde Yeni Bir Alternatif: Atık Biyolojik Materyallerden Elde Edilen Püskürtülebilir Malç” başlıklı TÜBİTAK projesi kapsamında yetiştirilen domatesler, Meslek Yüksekokulu Aşçılık Programı öğrencilerinin mesleki gelişimine katkı sunuyor.
Tarımda Çevre Dostu Çözüm: Herbisitsiz Domates Üretimi
TÜBİTAK projesi kapsamında kurulan deneme alanlarında, domates verimini düşüren yabancı otlarla mücadelede kimyasal herbisit kullanımına alternatif, çevre dostu yöntemler araştırılıyor. Atık biyolojik materyallerden elde edilen püskürtülebilir malç teknolojisinin değerlendirildiği çalışmada, tarladan elde edilen hasadın bir kısmı laboratuvar analizleri ile verim ve kalite ölçümlerine ayrılıyor.
Tarladan Mutfağa Kazandırılan Taze Hammadde
Bilimsel değerlendirmelerin ardından geriye kalan taze domatesler, üniversite bünyesinde israf edilmeden Aşçılık Programı öğrencilerinin kullanımına sunuluyor. Öğrenciler, üniversite tarlasında yetiştirilen bu taze domatesleri ders uygulamalarında kullanarak: Farklı yemek reçeteleri ve yiyecek hazırlama teknikleri geliştiriyor, Ürün geliştirme ve modern tabak sunumu çalışmaları gerçekleştiriyor, Hammaddenin tarladaki üretim aşamasından mutfakta işlenmesine ve sunumuna kadar olan tüm süreci doğrudan deneyimleme fırsatı buluyor.
Kaynakların Etkin Kullanımı ve Sürdürülebilir Eğitim Modeli
Farklı akademik birimlerin imkânlarını bir araya getiren bu uygulama, üniversite kaynaklarının verimli kullanımı açısından dikkat çekiyor. Tarımsal araştırma merkezi ile aşçılık programını buluşturan bu model; eğitim, araştırma ve uygulamayı tek bir çatı altında bütünleştiriyor.
Bilimsel üretimden uygulamalı eğitime uzanan bu yaklaşım sayesinde öğrenciler, yalnızca teorik ve mutfak bilgisi kazanmakla kalmayıp sürdürülebilir gıda zinciri bilincini de sahada öğrenmiş oluyor.
